Artrose herkennen bij oude honden

Honden verouderen zoals wij, gewricht voor gewricht. Artrose is een van de meest voorkomende dingen die er langzaam insluipen: een pijnlijke ontsteking die wordt aangedreven door de geleidelijke afbraak van gewrichtskraakbeen. Het lastige is dat het zich zelden duidelijk aankondigt. Als je het vroeg herkent, kun je het verloop beïnvloeden met de juiste beweging, het juiste voer en een goed gewrichtssupplement. Mis je het, dan leert je hond stilletjes met pijn te leven.

Wat artrose eigenlijk is

Artrose, vaak gewoon artritis genoemd, is een pijnlijke ontsteking van de gewrichten, meestal veroorzaakt door slijtage over tijd. Elk gewricht kan worden aangetast. De knieën, ellebogen, heupen, tenen en de kleine gewrichten langs de wervelkolom krijgen het het zwaarst te verduren.

Dit is kort het mechanisme. Een gewricht zit tussen twee boteinden, en elk uiteinde is bedekt met kraakbeen. Kraakbeen is zacht weefsel zonder bloedvaten en zonder zenuwen, en het werkt als schokdemper. De vloeistof in het gewricht, het synoviaal vocht, smeert dat kraakbeen tijdens beweging en voedt het.

Bij artrose raakt het kraakbeen beschadigd, waardoor het minder schokken opvangt. Ook het synoviaal vocht verandert, waardoor het minder goed smeert. Daarna tast de ontsteking die volgt het overgebleven kraakbeen verder aan [1]. Het is een vicieuze cirkel, en die draait niet vanzelf terug. Dat is de ongemakkelijke waarheid: je beheert het, je geneest het niet.

Welke honden lopen het meeste risico?

Oudere honden van grote rassen zijn de klassieke kandidaten. Maar leeftijd en formaat vertellen niet het hele verhaal. Elke hond, op elke leeftijd, kan het ontwikkelen. Honden met eerdere gewrichtsproblemen lopen extra risico. Denk aan heup- of elleboogdysplasie, of een knie die jaren geleden een kruisbandoperatie heeft gehad; dat alles verhoogt het risico [2]. Overgewicht zorgt voor extra belasting en versnelt het hele proces [3], en dat is een van de weinige risicofactoren waar je echt iets aan kunt doen.

Hoe je het herkent: 8 vroege signalen

Artrose zie je vaak al in het gedrag, lang voordat het op een röntgenfoto zichtbaar is. Let op deze signalen.

• Stijfheid, vooral als eerste in de ochtend
• Minder zin in wandelingen, of vroeg willen omkeren
• Moeite met opstaan van de vloer of juist gaan liggen
• Aarzelen of moeite hebben met in en uit de auto springen
• Tijdens een wandeling halverwege gaan zitten of liggen
• Een korter lontje dan normaal, zelfs duidelijke chagrijnigheid
• Terugdeinzen of wegtrekken als je een bepaalde plek aanraakt
• Mank lopen na een lange rustperiode dat minder wordt zodra hij weer beweegt

Eén detail is belangrijker dan de rest. Honden met artrose janken of piepen zelden, en dat zet veel baasjes op het verkeerde been. De pijn is chronisch, een constante zeurende achtergrondpijn, niet die scherpe steek waardoor een hond gilt na een verkeerde stap. Wacht dus niet op een geluid dat misschien nooit komt. Juist de stille hond kan degene zijn met de meeste pijn.

"Pijn die geen geluid maakt, is de makkelijkste pijn om te negeren, en de belangrijkste om dat niet te doen."Curafyt veterinaire team

Wat je eraan kunt doen

Er is geen enkele wonderoplossing. De honden die het het beste doen, worden op meerdere fronten tegelijk ondersteund. Houd het gewicht laag, want elke extra kilo komt terecht op al gevoelige gewrichten [3]. Zorg voor regelmatige, weinig belastende beweging in plaats van uitbarstingen in het weekend: twee of drie rustige wandelingen zijn beter dan één lange tocht waardoor hij dagenlang stijf blijft.

Op voedingsgebied is er redelijk bewijs dat omega 3-vetzuren uit visolie helpen om artritisgerelateerd ongemak te verlichten en de manier waarop honden bewegen te verbeteren [4]. Een gewrichtssupplement zoals Curafyt's Smooth & Supple combineert die omega 3-vetzuren met kraakbeenondersteunende ingrediënten, precies het soort dagelijkse ondersteuning dat deze gewrichten nodig hebben. Het is geen genezing, en elk supplement werkt beter naast zorg van de dierenarts dan in plaats daarvan. Overleg ook met je dierenarts over pijnverlichting, vooral in de koudere maanden wanneer stijfheid vaak harder toeslaat.