Tips om voedselallergieën bij honden te herkennen

De juiste voeding is niet alleen belangrijk voor mensen. Het is ook belangrijk voor je hond. Honden kunnen voedselallergieën ontwikkelen, en de oorzaak achterhalen vraagt om geduld. Symptomen zijn makkelijk over het hoofd te zien of verkeerd toe te schrijven, en er zijn veel mogelijke triggers. Met de juiste aanpak is het heel goed te doen om een voedselallergie vast te stellen. Dit is wat je moet weten.

Wat is een voedselallergie bij honden?

Een voedselallergie bij honden is een immuungemedieerde reactie op een specifiek ingrediënt, meestal een eiwitbron. Het immuunsysteem ziet een bestanddeel van voeding als een bedreiging en veroorzaakt een ontstekingsreactie. Dat uit zich in jeuk, huidontsteking, spijsverteringsklachten, of een combinatie van alle drie. Elke hond kan een voedselallergie ontwikkelen, al laten bepaalde rassen (waaronder Labrador Retrievers, Duitse Herders en Boxers) hogere percentages zien in gepubliceerde klinische gegevens [1].

Een voedselallergie is niet hetzelfde als een voedselintolerantie. Een intolerantie veroorzaakt spijsverteringsklachten zonder immuunreactie (lactose-intolerantie is een veelvoorkomend voorbeeld). Bij een allergie is het immuunsysteem betrokken. Dat verschil is belangrijk voor hoe je de behandeling aanpakt.

Wat zijn de symptomen van voedselallergieën bij honden?

Honden kunnen reageren op vlees, zuivel, granen of andere ingrediënten. De symptomen wijzen niet altijd direct op een voedselallergie, en juist dat maakt de diagnose lastig. Huidproblemen zijn de meest voorkomende uiting: aanhoudende jeuk tussen de poten, rond de oren, in de lies en bij de anus. Krabben kan heftig en onafgebroken worden. Secundaire infecties ontstaan wanneer de huid beschadigd raakt door herhaaldelijk krabben. Spijsverteringsklachten (dunne ontlasting, braken, winderigheid) kunnen ook optreden, naast huidklachten of op zichzelf. Vaak niezen en huiduitslag worden minder vaak gemeld, maar komen wel voor.

Hoe kun je voedselallergieën bij honden vaststellen?

Bloedtesten en intradermale huidtesten bestaan voor het vaststellen van allergieën bij honden, maar ze zijn vooral gevalideerd voor omgevingsallergenen zoals pollen, huisstofmijt en schimmels. Bij voedselallergieën is een eliminatiedieet de aanbevolen diagnostische aanpak, en een dierenarts zal dit bevestigen voordat je met een dieetproef begint.

Een bezoek aan de dierenarts is sowieso de juiste eerste stap. Andere aandoeningen (omgevingsatopie, contactallergieën, parasieten, bacteriële huidinfecties) kunnen symptomen geven die precies lijken op die van een voedselallergie. Een dierenarts helpt om die eerst uit te sluiten voordat een dieetproef begint.

Het eliminatiedieet een stap verder

Bijna elke dierenarts die te maken krijgt met een vermoedelijke voedselallergie zal een eliminatiedieet aanraden als diagnostisch startpunt. De hond krijgt minimaal 8 weken lang [2] een nieuwe eiwitbron (één die hij nog nooit eerder heeft gegeten). In deze periode zijn geen andere voeding, snacks, kauwproducten of supplementen met smaak toegestaan. Alleen water. Het vraagt echt discipline van de eigenaar, maar het is de enige betrouwbare manier om vast te stellen of voeding de oorzaak is.

Er zijn twee praktische commerciële alternatieven voor het zelf samenstellen van het dieet:

• Dieet met één eiwitbron: een volledige voeding op basis van één nieuwe eiwitbron (konijn, hert, insect) plus koolhydraten. Kant-en-klaar en nutritioneel compleet.
• Dieet met gehydrolyseerde eiwitten: droge of natte voeding waarbij eiwitten zijn opgesplitst in fragmenten die zo klein zijn dat het immuunsysteem ze niet langer herkent als allergenen. Ook nutritioneel compleet.

Stap geleidelijk over op het eliminatiedieet in 2 tot 3 dagen, door steeds meer van de nieuwe voeding te mengen met steeds minder van de oude. De meeste honden passen zich zonder problemen aan.

Wat gebeurt er na het eliminatiedieet?

Als de symptomen in de loop van de 8 weken verbeteren of verdwijnen, is voeding waarschijnlijk de oorzaak. De volgende stap is systematische herintroductie: voeg telkens één eiwitbron toe en houd de reactie goed in de gaten. Keren de symptomen terug na het toevoegen van een specifiek ingrediënt, dan is dat vrijwel zeker de trigger. Sluit het permanent uit van het dieet.

Voedselallergieën verdwijnen zelden vanzelf [1]. Als de trigger is vastgesteld, is de langetermijnoplossing simpelweg een volledige voeding die deze niet bevat. Als er tijdens de eliminatieperiode geen verbetering optreedt, is een niet-voedingsgerelateerde oorzaak waarschijnlijker, en kan je dierenarts je verder begeleiden bij de volgende stappen.

Overweeg over te stappen op hypoallergene hondenvoeding

Hypoallergene hondenvoeding haalt de meest voorkomende allergenen (rund, zuivel, kip, tarwe) volledig uit de vergelijking. De voeding op insectenbasis van IMBY gebruikt larven van de zwarte soldaatvlieg als eiwitbron, wat het een praktische keuze maakt voor een eliminatieproef of als langetermijnvoeding voor honden die gevoelig zijn voor allergieën. Het plantaardige recept laat alle dierlijke eiwitten volledig weg. Beide zijn nutritioneel compleet.

Een bevestigde voedselallergie hoeft niet ingewikkeld te zijn om te behandelen. Zodra de trigger bekend is, is de oplossing meestal eenvoudig: vind een volledige voeding die deze niet bevat.