Deskundig advies voor de gezondheid en het welzijn van je paard

Waarom het verschil tussen artritis en artrose bepaalt hoe je de gewrichten van een paard op de lange termijn ondersteunt De twee verschillende mechanismen die leiden tot kraakbeenschade, waaronder OCD bij jonge paarden Welke paarden het hoogste risico lopen, en waarom paarden met overgewicht vaak worden onderschat De vroege signalen om op te letten voordat een paard zichtbaar of voortdurend kreupel wordt

Artrose begint meestal als stijfheid na rust — een paard dat halverwege de rit losser wordt, moet nog steeds beoordeeld worden, niet genegeerd Zes duidelijke signalen beslaan gangwerk, gedrag, moeite met rollen en kauwen — als je ze allemaal kent, herken je het eerder Het opwarmpatroon (stijfheid die afneemt door beweging) is kenmerkend voor gewrichtsaandoeningen, niet voor een algemene conditieachterstand Een vroege diagnose is belangrijk: OA kan niet worden teruggedraaid, maar de voortgang ervan kan worden vertraagd met het juiste behandelplan

Beoordeel eerst de lichaamsconditie en streef naar BCS 5 tot 6; te mager of te zwaar is allebei nadelig voor de vruchtbaarheid In de vroege dracht veranderen haar behoeften nauwelijks; de echte toename komt in het laatste trimester, wanneer tot wel 75% van de foetale groei plaatsvindt In de late dracht zijn meer eiwitten, calcium en mineralen nodig dan energie, en kleinere, voedingsrijke maaltijden naarmate er minder ruimte in de maag is De lactatie is de meest veeleisende fase van allemaal, dus de conditie die je voor het veulenen opbouwt, gebruikt ze voor de melkproductie

Je hebt alles geprobeerd, maar toch lijkt je paard geen gewicht te kunnen verliezen of juist niet bij te komen. Het kan ontmoedigend zijn om zoveel zorg te geven zonder resultaat, zelfs na maanden proberen. Je bent niet alleen, veel paardeneigenaren ervaren dezelfde frustrerende uitdaging. Dus, wat is er écht aan de hand? Wat we zien als “te mager” of “te dik” hangt vaak af van wat we gewend zijn om te zien, en soms kan het uiterlijk misleidend zijn. Daarom is het beoordelen van de lichaamsconditie van je paard zo belangrijk.

Een paard verliest niet zomaar gewicht. Zoek eerst de oorzaak voordat je het rantsoen aanpast Ruwvoer is de basis: minstens 1,5–2% van het lichaamsgewicht aan droge stof per dag, en nooit langer dan 6 uur zonder ruwvoer Krachtvoer en vet zijn hulpmiddelen — ze ondersteunen ruwvoer, maar vervangen het niet Gebitsproblemen, maagzweren en PPID vragen elk om andere aanpassingen in de voeding

Als je paard te mager is, is er altijd een reden, maar die is niet altijd zichtbaar aan de buitenkant. Daarom gaat je dierenarts stap voor stap te werk: eerst worden eenvoudige, vaak voorkomende oorzaken zoals parasieten en gebitsproblemen uitgesloten, daarna wordt er dieper gekeken met bloedonderzoek en indien nodig gastroscopie (maagonderzoek). In dit artikel lees je hoe je dierenarts zo’n systematisch onderzoek opbouwt en welke informatie elk onderzoek oplevert. Zo begrijp jij beter waarom al die stappen nodig zijn en kunnen jullie samen gerichter naar de oorzaak van het gewichtsverlies zoeken.

Een uitgebreid bloedonderzoek kan interne disbalansen of aandoeningen aan het licht brengen die van buitenaf niet zichtbaar zijn, maar wel grote invloed hebben op hoe het lichaam van je paard voedingsstoffen benut. Hieronder leggen we uit welke belangrijke bloedwaarden je dierenarts onderzoekt en wat elke waarde kan vertellen over de gezondheid en het gewicht van je paard.

(Pituitary Pars Intermedia Dysfunction), ook wel Cushing bij paarden genoemd, is een aandoening van de hypofyse in de hersenen waarbij de hormoonregulatie verstoord raakt. In de hersenen zitten zenuwcellen die dopamine produceren. Bij paarden met PPID raken deze cellen beschadigd. Normaal remt dopamine de hypofyse, een kleine klier die hormonen reguleert. Wanneer die remming wegvalt, produceert de hypofyse te veel hormonen, waaronder adrenocorticotroop hormoon of ACTH. ACTH stimuleert de bijnieren om cortisol aan te maken. Bij paarden met PPID gebeurt dit te veel en te vaak. Het gevolg is een voortdurend verhoogd cortisolgehalte in het lichaam. Dit beïnvloedt de stofwisseling, spieropbouw, vetverdeling, haargroei en de werking van insuline. Je dierenarts kan PPID bevestigen met een bloedtest die de ACTH-waarden meet.  Hoewel oudere paarden een hoger risico op PPID hebben, kunnen ook jongere paarden ermee te maken krijgen. Ongeveer 1 op de 5 paarden ouder dan 15 jaar en 1 op de 4 paarden ouder dan 20 jaar vertonen tekenen van PPID (Galinelli et al., 2021). Wat is de rol van voeding bij het ondersteunen van PPID-symptomen? Een recente studie van Galinelli et al. (2021) benadrukt het belang van aangepaste voeding bij paarden met Pituitary Pars Intermedia Dysfunction, oftewel PPID. Hoewel PPID meestal wordt behandeld met het geneesmiddel pergolide, wordt voeding inmiddels ook erkend als een cruciale factor bij het beheersen van klinische symptomen, het verlagen van het risico op hoefbevangenheid en het behouden van een goede levenskwaliteit.  Bij het opstellen van een voedingsplan is het belangrijk om rekening te houden met de volgende factoren:  Beoordeling van de lichaamsconditie en spiermassa. Op basis daarvan kan de juiste hoeveelheid energie, koolhydraten en eiwitten worden bepaald.  Beoordeling van insulinedisregulatie (ID)  Aanpassingen op basis van leeftijd en activiteitsniveau  Wat zijn de belangrijkste symptomen van PPID?  De symptomen van PPID kunnen sterk verschillen van paard tot paard en veranderen naarmate de ziekte vordert. In de beginfase zijn de signalen vaak subtiel, maar na verloop van tijd worden ze zichtbaarder en kunnen er meer symptomen optreden.  Let op de volgende signalen, die kunnen wijzen op PPID:  Hoefbevangenheid: vaak bij paarden met een verstoorde insulinewerking (insulinedisregulatie)  Hypertrichose: een lange en krullende vacht  Hirsutisme: moeite met verharen in het voorjaar  Gewichtsverlies en spierafbraak  Abnormale vetverdeling: vetophoping boven de ogen, een hangbuik en soms vet op de halskam  Lethargie en depressie: door verlies van dopamineproducerende zenuwcellen en verhoogde cortisolwaarden  Polyurie en polydipsie: veel drinken en plassen  Gevoeliger voor infecties   Niet elk paard vertoont alle symptomen tegelijk. In de beginfase vallen vaak subtiele veranderingen in de vacht of lichte lethargie op. Regelmatige observatie is belangrijk om veranderingen op tijd te signaleren.  Herken je bepaalde symptomen en vermoed je dat je paard PPID heeft, maak dan altijd een afspraak met je dierenarts.  Wat is het verband tussen PPID en insulinedisregulatie? Normaal zorgt insuline (een hormoon) ervoor dat suiker uit het bloed de cellen binnengaat, zodat die het als energie kunnen gebruiken. Bij insulinedisregulatie reageren de cellen niet meer goed op insuline, waardoor suiker (glucose) te lang in het bloed blijft. De alvleesklier merkt de hoge bloedsuiker op en denkt “er is niet genoeg insuline”, waardoor die nog meer produceert.  Bij paarden met PPID maken de hersenen te veel van het hormoon ACTH aan. ACTH zorgt ervoor dat de bijnieren cortisol produceren. Normaal stopt dit proces zodra er genoeg cortisol in het bloed zit, maar bij PPID werkt deze rem niet meer. De toename van cortisol maakt de cellen ook minder gevoelig voor insuline.  Daarom ontwikkelt één op de drie paarden met PPID vaak insulinedisregulatie en zijn ze gevoeliger voor hoefbevangenheid.  Hoe wordt PPID behandeld?  PPID is een chronische aandoening die niet te genezen is, maar de symptomen kunnen worden beheerst met het geneesmiddel pergolide. Deze medicatie is een dopamine-receptoragonist die de productie van ACTH verlaagt. Daardoor daalt ook de cortisolproductie en kan de ernst van de symptomen afnemen.  Naast medicatie spelen voeding en regelmatige evaluatie een minstens even belangrijke rol bij de aanpak van PPID.  Samen met je dierenarts kun je deze stappen doorlopen om een volledig voedingsplan op te stellen dat aansluit bij de specifieke behoeften van je paard:  Stap 1 Bepaal de huidige en gewenste lichaamsconditie: PPID gaat zowel samen met overgewicht als ondergewicht.    Overgewicht: Verhoogde insulinewaarden stimuleren vetopslag, vooral in de halskam, rond de staartaanzet en boven de ogen.  Ondergewicht: In latere stadia van PPID kunnen hoge cortisolwaarden spierverlies en uitputting van de vetreserves veroorzaken.    Stap 2 Bepaal de aanwezigheid en ernst van insulinedisregulatie: De ernst wordt vastgesteld met insuline- en glucosemetingen in het bloed. Deze test wordt uitgevoerd door je dierenarts.  Stap 3 Leeftijd: Oudere paarden hebben vaak last van gebitsproblemen en artrose. Heeft je paard gebitsproblemen, dan geef je idealiter geweekte pulp of hooibrok. Heeft je paard artrose, geef hooi dan op grondniveau in plaats van in hooinetten om belasting van de nek te voorkomen.  Stap 4 Activiteitsniveau: Te veel energie, vooral uit suiker of zetmeel, verhoogt het risico op insulinedisregulatie en hoefbevangenheid. Paarden die weinig bewegen verbranden minder energie, waardoor suiker en vet zich sneller ophopen. Wanneer een paard regelmatig beweegt, gebruiken de spieren meer glucose als energiebron. Daardoor dalen de suiker- en insulinewaarden in het bloed.    Figuur 1 geeft een overzicht voor het beoordelen en begeleiden van paarden, pony’s en ezels met PPID. Het schema helpt om voedings- en managementkeuzes af te stemmen op de lichaamsconditie (BCS) en de aanwezigheid van insulinedisregulatie (ID).  Conclusie  Een goed voedingsplan voor paarden met PPID vraagt om een individuele aanpak. Lichaamsconditie, insulinegevoeligheid en leeftijd moeten altijd worden beoordeeld. In combinatie met medische behandeling en regelmatige opvolging door je dierenarts helpt dit om de levenskwaliteit van je paard met PPID te ondersteunen.  Lees onze volgende blog over hoe je het dieet van je paard stap voor stap aanpast op basis van gewicht, leeftijd en insulinegevoeligheid. Je krijgt praktische richtlijnen en voorbeelden voor paarden met overgewicht, ondergewicht en/of insulinedisregulatie. 

PPID haalt de rem op cortisol in de hersenen weg. Een standaard voerschema is dan zelden nog genoeg. Spierverlies en een laag lichaamsgewicht komen vaker voor. Meer voer is niet altijd het antwoord. Zoek eerst de oorzaak. Komt daar ook nog insulinedisregulatie bij, dan moet NSC onder de 10–12% blijven. Hooianalyse en weken zijn op dat punt niet optioneel. Insulinetesten om de 4–6 maanden zijn net zo belangrijk als het voerschema zelf. Waarden veranderen; het rantsoen moet daarin meegaan.

In ons recente artikel over het herkennen van een zwakke core bij paarden, introduceerden we Equimove Balance Pads als een zachte, effectieve manier om corekracht en stabiliteit te ondersteunen. Vandaag gaan we dieper in op wat deze pads zijn, hoe ze werken en waarom ze zo’n krachtig hulpmiddel zijn om de houding, proprioceptie en het algehele welzijn van je paard te verbeteren. Hier bij Curafyt waren we al lange tijd op zoek naar effectieve manieren om paarden met een zwakke core te ondersteunen. Tijdens die zoektocht schakelden we twee vooraanstaande dierenartsen in, wier expertise hielp bij het vormgeven van het productontwerp en de trainingsaanpak. Dat resulteerde in de ontwikkeling van balance pads die de gezondheid van je paard op de lange termijn ondersteunen, of je nu een professionele ruiter bent of recreatief rijdt. Wat zijn balance pads voor paarden? Wanneer je paard op het stevige, veerkrachtige oppervlak van een balance pad stapt, gebeurt er iets subtiels maar krachtigs: de instabiliteit van de pads dwingt het lichaam van je paard tot kleine correcties, waardoor diepe rompspieren worden geactiveerd om balans en coördinatie te behouden (Colla & King, 2025; Cathcart, 2024). Het lijkt misschien een eenvoudige oefening, maar het is een training voor het zenuwstelsel en de core. Het resultaat? Een veilige, effectieve manier om stabiliteit te versterken en de proprioceptie te verbeteren — het lichaamsbewustzijn van het paard — en ontspanning te ondersteunen, allemaal zonder zware inspanning.   Kan ik elke foam pad voor mijn paard gebruiken? Nee. Niet alle balance pads zijn hetzelfde. Onze Equimove Balance Pads zijn gemaakt van hoogwaardig gesloten-cellig EVA-schuim. In tegenstelling tot foam van lagere kwaliteit met open cellen of een lage dichtheid, dat vaak ongelijkmatig indeukt, vocht opneemt en na verloop van tijd afbreekt, behoudt EVA-schuim zijn vorm en kwaliteit, zelfs bij herhaald gebruik door paarden. Ze zijn waterdicht en hygiënisch, absorberen schokken en trillingen om de gewrichten te beschermen, en behouden hun vorm zelfs na herhaald gebruik. Licht in gewicht maar sterk, ze zijn gemaakt om veilig het volledige gewicht van een paard te dragen en zijn daarmee een betrouwbaar hulpmiddel voor consistente training op de lange termijn. Hoe gebruik je Equimove Balance Pads Of je nu werkt aan topprestaties, revalideert na een blessure — in overleg met je dierenarts — of gewoon meer afwisseling wilt toevoegen aan grondwerk, balance pads gebruiken is eenvoudig. In tegenstelling tot intensieve workouts werken balance pads passief. Je paard staat er simpelweg op en het lichaam doet de rest, met subtiele correcties die diepe spiergroepen activeren. Om je paard goed te laten starten, is het belangrijk om deze instructies te volgen voordat je begint: Ondergrond: Kies een vlakke, niet-gladde ondergrond, zoals een gangpad in de stal of een poetsplaats.     Helper & begeleiding: Werk met een helper die het halstertouw vasthoudt. Bind je paard nooit vast en laat het nooit zonder toezicht op de pads staan.     Wennen aan de pads: Begin rustig, sommige paarden hebben tijd nodig om zich op hun gemak te voelen. Rust en vertrouwen zijn veel belangrijker dan perfect stilstaan.     Voorbereiding van de hoeven: Gebruik alleen droge pads met droge hoeven. Vijl scherpe hoefranden bij blootsvoetse paarden en wees extra voorzichtig bij beslagen paarden.   Controle door de dierenarts: Heeft je paard al bestaande gezondheidsproblemen, overleg dan eerst met je dierenarts. Pro tip: Maak voor je begint duidelijke foto’s van de rug, hals en bekkenlijn. Vergelijk je die na 4 en 8 weken, dan zie je subtiele maar duidelijk zichtbare verschillen. Een stapsgewijs trainingsschema van 8 weken met balance pads Misschien vraag je je af: hoe start ik de training van mijn paard met balance pads? We hebben een eenvoudig en makkelijk te volgen schema van acht weken gemaakt om je op weg te helpen:   Week 1–2: Wennen aan de pads Bouw vertrouwen en rust op op de pads. Oefening: 2 voorbenen op de balance pads, 1 hoef per pad. Tijd: Begin met 30 seconden → bouw op tot max. 2 minuten.   Week 3–4: De duur opbouwen Stimulatie van spieruithoudingsvermogen en gecontroleerde balans. Oefening: 2 voorbenen op de balance pads. Tijd: Bouw op van 2 → 3 → 4 minuten.     Week 5–6: Diepere activatie Houd het langer vol. Oefening: 2 voorbenen op de balance pads. Tijd: Bouw op tot 5 minuten. Variatie: korte pauzes tussendoor zijn prima, bijvoorbeeld 2 x 2.5 minuten.   Week 7–8: De volledige lichaamshouding activeren Uitbreiding naar 4 benen voor maximale corestabiliteit. Week 7: Begin met 2 voorbenen op balance pads + voeg de achterbenen toe. Week 8: 4 benen op balance pads. Tijd: max. 5 minuten.     Net als bij elke vorm van training zit vooruitgang in consistentie. In de loop van acht weken verhoog je geleidelijk de tijd op de pads en de moeilijkheidsgraad, wat leidt tot een betere balans, meer proprioceptie en meer spiercontrole. Pro tip: Let in elke fase op rustige ademhaling, symmetrie en ontspanning. Dat zijn de signalen dat de oefening doet wat die moet doen. Conclusie Balance pads zijn meer dan een eenvoudig trainingshulpmiddel, ze zijn een manier om de gezondheid, het comfort en de prestaties van je paard op de lange termijn te ondersteunen. Door balance pads te combineren met kennis over corekracht, proprioceptie, en pijnherkenning, beschik je over de kennis om je paard te helpen in topconditie te blijven.

Balance pads lijken misschien een eenvoudig hulpmiddel, maar wanneer je paard erop stapt, tkleine worden stabiliserende spieren actief omhoog, en na verloop van tijd je begint je paard een nieuw gevoel van balans en rust te ontdekken.   Het is meerer dan gewoon “stil staan”. Bads ppadtraining verandert in stiltevormt dede manier waarop een paard zich draagt, beweegt en zelfs ontspant. Voor het geval je nog even wilt opfrissen wat Balance Pads zijn en hoe je ze kunt gebruiken, ykun je onze uitgebreide artikel hier.   Of je nu je streeft naar topprestaties, je paard helpt herstellen van een blessure (onder begeleiding van een dierenarts), of gewoon ter ondersteuning van langdurig comfort en vertrouwen, Equimove Bads Padvertenties kan een waardevolle aanvulling zijn op de dagelijkse verzorging.   Laten we kijken naar de 5 belangrijkste voordelen en de wetenschap erachter: 1. Versterkt de rompspieren  Wanneer je paard op de stevige maar veerkrachtige, instabiele vorm van de EquimoveBalance Pads staat, worden de diepe rug- en buikspieren (zoals de m. multifidus) voortdurend geactiveerd. Dit ondersteunt de spieropbouw van je paard rond de wervelkolom en gewrichten, en draagt bij aan een stabielere houding (Cathcart, 2024; Ellis & King, 2020). 2. Bevordert lichaamsbewustzijn (proprioceptie)   Proprioceptie, of het “6e zintuig” van je paard, leert het lichaam en de hersenen van je paard om vanzelf te weten waar zijn benen en gewrichten zich bevinden zonder te kijken. Met eenvoudige balansoefeningen leert het zenuwstelsel sneller te reageren en vloeiender te bewegen, waardoor je paard stabieler wordt bij het draaien of lopen op oneffen ondergrond (Colla & King, 2025).  3. Houdt gewrichten soepel Het zachte wiegen op balance pads activeert stabiliserende spieren en stimuleert kleine, gecontroleerde gewrichtsbewegingen, wat kan helpen om de soepelheid van de gewrichten te behouden en een soepele beweging te ondersteunen (Kadam et al., 2022). 4. Bevordert ontspanning Balanceren op de pads helpt je paard zich te concentreren en te ontspannen, wat vaak te zien is aan likken, kauwen of diepe zuchten. Je paard richt zich op de plaatsing van zijn voeten, waardoor nerveuze energie wordt omgezet in beweging en je paard al na een paar minuten rustiger wordt (Beckstett, 2021). 5. Ondersteunt veilige revalidatie  Bij blessures (bijv. pees- of rugproblemen) kunnen oefeningen met balanskussens helpen om spieren en weefsels voorzichtig weer te belasten zonder harde schokken (Johnson, 2024). Het is altijd belangrijk om je dierenarts te raadplegen wanneer je tijdens de revalidatie nieuwe technieken probeert. Om effectief te zijn, moeten balanskussens precies de juiste mate van vering bieden: stevig genoeg om veilig te zijn, maar veerkrachtig genoeg om die microcorrecties uit te lokken die de diepere spieren en reflexen activeren.Daar maken Equimove Balance Pads het verschil Wat maakt de Equimove Balance Pads zo effectief? Niet alle pads zijn hetzelfde. Open-cellig EV-schuim of schuimsoorten met een lage dichtheid drukken ongelijkmatig in, nemen vocht op en verliezen gemakkelijk hun vorm. Equimove Balance Pads zijn daarentegen gemaakt van hoogwaardig gesloten-cellig EV-schuim, speciaal gekozen voor duurzaamheid en de veiligheid van paarden. Dit maakt deze pads bijzonder: • Water- en vochtbestendig: houdt de pads hygiënisch en licht.• Schok- en trillingsabsorberend: verdeelt de druk gelijkmatig.• Veerkrachtig: keert ook na herhaald gebruik snel terug naar zijn vorm.• Lichtgewicht maar sterk: ontworpen om veilig het volledige gewicht van een paard te dragen. Samen maken deze eigenschappen Equimove Balance Pads tot meer dan alleen trainingsmateriaal, het is een veilig, duurzaam en paardvriendelijk hulpmiddel dat sessie na sessie consistente resultaten levert.Klaar om deze voordelen in de praktijk te brengen? Onze gids voor het gebruik van balanskussens helpt je stap voor stap met een veilige voorbereiding en een opbouwschema van acht weken. Conclusie Balanskussens bieden een breed scala aan voordelen, van het opbouwen van rompkracht en proprioceptie tot het ondersteunen van de gewrichten van je paard, revalidatie en ontspanning. Het is een eenvoudig hulpmiddel met een grote impact op het welzijn van je paard. Of je nu werkt met een sportpony of een gepensioneerde metgezel, Equimove Balance Pads helpen elk paard zich meer in balans, bewuster en meer op zijn gemak te voelen.

Proprioceptie klinkt misschien als een ingewikkeld woord, maar in de kern betekent het simpelweg het bewustzijn van het lichaam van waar het zich in de ruimte bevindt. Zie het als het ingebouwde evenwichtssysteem van je paard, dat helpt om elke hoef precies neer te zetten waar die moet komen. Wanneer de proprioceptie zwak is, kunnen paarden vaker struikelen, moeite hebben met coördinatie, of meer gevoelig zijn voor blessures.   Het goede nieuws is dat proprioceptie getraind kan worden , en daardoor kunnen de bewegingen, het zelfvertrouwen en het welzijn van je paard op de lange termijn sterk verbeteren.   Wat is proprioceptie en waarom is het belangrijk?   Proprioceptie wordt vaak het “zesde zintuig” van het lichaam genoemd. Het is het bewustzijn van waar het lichaam zich in de ruimte bevindt, zonder op zicht te vertrouwen. Gespecialiseerde receptoren in de spieren, pezen en gewrichten sturen voortdurend informatie naar de hersenen, waardoor het lichaam kleine correcties kan maken om in balans en gecoördineerd te blijven.   Goede proprioceptie bij je paard kan zich uiten in:   Nauwkeurige plaatsing van de hoeven op ongelijke ondergrond   Snelle, stabiele reacties bij plotselinge bewegingen   Controle over het lichaam, waardoor het risico op blessures afneemt   Zelfverzekerde en soepele prestaties onder het zadel    Voor paarden is dit zintuig essentieel. Het stelt ze in staat hun hoeven nauwkeurig neer te zetten, overeind te blijven tijdens snelle manoeuvres en direct te reageren op uitglijden. Sterke proprioceptie verbetert de prestaties niet alleen, maar vermindert ook het risico op blessures doordat het lichaam snellere feedback en meer controle krijgt (Colla & King, 2025). Laat mijn paard tekenen van verminderde proprioceptie zien?  Hoe weet je nu of je paard baat kan hebben bij proprioceptietraining?  We hebben deze korte evaluatie gemaakt die je kunt invullen door te omcirkelen wat van toepassing is op je paard:  Houding in rust: holle/vlakke/ronde rug Bovenlijn: zichtbaar/goed bedekt Vierkant staan: moeilijk/makkelijk Overgangen: uit balans/stijf/soepel Gedrag bij opzadelen/verzorgen: weerstandig/gevoelig/rustig Wanneer een of meer van de eerste signalen zijn omcirkeld, kan dat een aanwijzing zijn dat de proprioceptie van je paard tekortschiet. Neem zeker contact op met je dierenarts om uit te sluiten dat deze signalen door andere problemen worden veroorzaakt. Een andere goede plek om te beginnen is te kijken naar rompkracht. Paarden met een zwakke romp compenseren dit vaak met deze onevenwichtige bewegingen, en dat zijn vroege signalen dat proprioceptie mogelijk tekortschiet.   Twijfel je of een zwakke romp een probleem kan zijn voor je paard? Bekijk dan onze gids over het herkennen van zwakke rompspieren en hoe je die kunt verbeteren.  Hoe kan ik de proprioceptie van mijn paard verbeteren?  Een van de meest effectieve (en verrassend eenvoudige) hulpmiddelen hiervoor is de Equimove Balance Pad, mede ontwikkeld door dierenartsen Elien en Mounia van Equimove. Deze is ontwikkeld om het lichaam van je paard zachtjes uit te dagen om voortdurend kleine aanpassingen te maken, en dat versterkt na verloop van tijd de stabiliserende spieren, vergroot de flexibiliteit van de gewrichten en verfijnt het proprioceptieve bewustzijn.   En het mooiste? Je hebt geen lange of ingewikkelde sessies nodig. Beginnen met minder dan een minuut per dag en dit elke week langzaam opbouwen, kan al zichtbare veranderingen geven.   Als je graag een duidelijk stappenplan wilt, hebben we een praktische 8-weekschema gemaakt dat precies laat zien hoe je de Balance Pad-training stap voor stap introduceert en opbouwt.  Na het programma van 8 weken zul je merken dat de houding van je paard is verbeterd. De diepe rompspieren die je paard in de afgelopen weken heeft ontwikkeld, zullen je paard helpen met zijn stabiliteit.  Je kunt de pads blijven gebruiken als onderdeel van de routine van je paard. Het beste moment is vóór het rijden of longeren. Na de training zijn ze minder effectief, omdat vermoeide spieren de houding niet goed kunnen vasthouden. Slechts een paar minuten vóór het werk, een paar keer per week, helpt je paard om op termijn soepel, stabiel en zelfverzekerd te blijven.   Conclusie De proprioceptie van je paard verbeteren verbetert de prestaties niet alleen, het legt ook een sterkere basis voor kracht en zelfvertrouwen op de lange termijn. Met consistente oefeningen kun je je paard helpen om beter in balans, wendbaarder en veerkrachtiger te worden, voor dagelijks rijden of wedstrijden op hoog niveau.   Aandacht besteden aan deze kleine details in de training maakt een groot verschil voor het comfort, de veiligheid en het algehele welzijn van je paard. 

Elke ruiter kent de frustratie van een paard dat onder het zadel weerstand lijkt te bieden, gespannen is of “ondeugend” doet, maar wat als die gedraguen zijn eigenlijk om om hulp?   Onderzoek van paarden- orthopedisch specialist Dr. Sue Dyson heeft aangetoond dat veel van de signalen die we vaak afdoen als trainings- of gedragsproblemen, in werkelijkheid duidelijke indicatoren van pijn. Om eigenaren, ruiters en dierenartsen te helpen deze signalen te herkennen, ontwikkelde ze de Ridden Horse Pain Ethogram (RHpE), beter bekend als de Sue Dyson-pijnschaal (Dyson, 2022).   Dit hulpmiddel biedt een gestructureerd manier om subtiele gedragingen op te merken dieonthult wanneer je paard zich ongemakkelijk voelt, waardoor we de kans krijgen om problemen aan te pakken gerelateerd aan pijn aan het bewegingsapparaat eerder en zowel het welzijn als de prestaties verbeteren (Dyson, 2022).  Voordat we verdergaan, het is belangrijk praat je met je dierenarts en vraag je om medisch advies als je denkt dat je paard pijn heeft.  Hoe de Sue Dyson-pijnschaal werkt  De Sue Dyson-pijnschaal is een wetenschappelijk gevalideerd systeem dat 24 specifieke gedragingen identificeert die verband houden met bewegingsapparaatpijn bij rijpaarden. Wanneer een paard 8 of meer van de 24 signalen laat zien, wijst dat sterk op de aanwezigheid van pijn.   Hieronder vallen signalen zoals:  1. De oren vijf seconden of langer naar achteren gedraaid of plat gelegd 2. De oogleden twee tot vijf seconden gesloten of halfgesloten 3. Hoofd voor de verticale lijn > 30° gedurende tien seconden of langer 4. De tong zichtbaar, uitgestoken of uit de mond hangend 5. Hoofd achter de verticale lijn > 10° gedurende tien seconden of langer 6. De mond open met de tanden tien seconden uit elkaar 7. Zwiepen met de staart 8. Hoofd herhaaldelijk scheef gehouden 9. Het bit wordt naar één kant getrokken (links of rechts) 10. Een gehaaste gang, onregelmatig ritme in draf of galop, of herhaalde snelheidsveranderingen in draf of galop 11. Herhaalde veranderingen van de hoofdpositie die niet in het ritme van de draf zijn 12. Struikelt of verstapt zich herhaaldelijk, of herhaaldelijk bilateraal slepen met de teen van de achterbenen 13. Hoofdpositie verandert herhaaldelijk, beweegt van links naar rechts 14. Gang te traag: kan lijken op een passage-achtige draf 15. Plotseling van richting veranderen of schrikken 16. Bokken of naar achteren trappen (één of beide achterbenen) 17. Steigeren (beide voorbenen van de grond) 18. Achterbenen volgen de sporen van de voorbenen niet, maar wijken af naar links of rechts 19. In galop herhaaldelijk aanspringen op het verkeerde been (onjuiste galop) of voor en/of achter van been veranderen 20. Spontane veranderingen van gang 21. Staart strak tegen de middellijn geklemd, of naar één kant gehouden 22. Onwillig om voorwaarts te bewegen of stopt spontaan 23. Het oogwit is herhaaldelijk zichtbaar 24. Een intense blik of afwezige blik, gedurende vijf seconden of langer De schaal werkt door deze gedragingen tijdens het rijden te beoordelen. Hoewel dierenartsen en getrainde professionals de schaal in klinische situaties gebruiken, kunnen ook dagelijkse ruiters er baat bij hebben.   Door de veelvoorkomende signalen te leren herkennen, kun je beter:  Herken wanneer het gedrag van je paard misschien geen karaktertrek is, maar pijn  Noteer patronen en veranderingen in gedrag voor je dierenarts  Kom op voor het comfort en welzijn van je paard  Conclusie  De Sue Dyson-pijnschaal is een hulpmiddel, geen diagnose. Paarden kunnen vergelijkbaar gedrag vertonen door een slecht passend zadel, onbalans van de ruiter of een gebrek aan conditie, dus context blijft altijd belangrijk.   Als je pijn vermoedt, moet de volgende stap een grondige controle zijn door je dierenarts en andere professionals, zoals een fysiotherapeut.   Zodra pijn is vastgesteld en aangepakt, is het de moeite waard om te kijken naar oplossingen die zorgen voor langdurig comfort voor je paard. Hulpmiddelen zoals balance pads, die helpen de diepe rompspieren te verbeteren en zo zorgen voor meer stabiliteit en coördinatie, kunnen ondersteunen als onderdeel van een holistische aanpak.   Voor meer informatie kun je gerust een kijkje nemen op onze blog over de voordelen van balance pads en onze blog over hoe je balance pads gebruikt, inclusief een schema van 8 weken om de proprioceptie te verbeteren.   

Jij kent je paard beter dan wie dan ook. Dus, wanneer iets “niet goed” voelt”, laat zien met een holle rug, stijfheid bij overgangen, of verzet onder het zadel, het draait maak je je al snel zorgen. Vaak wijzen deze signalen op een zwakke core, een verborgen oorzaak achter veel bewegings- en houdingsproblemen.   Het goede nieuws? Met de juiste oefeningen kun je je paard helpen een sterkere, meer ondersteunende core, op zijn beurt verbet op houding, beweging, en de algehele het welzijn.  Belangrijke signalen dat je paard mogelijk een zwakke core heeft  Je paard kan je niet vertellen dat de core zwak is, maar de lichaamstaal wel als je goed oplet. Door af te stemmen op de houding, beweging, en gedrag, kun je de signalen vroeg herkennen.  Dit zijn enkele van de veelvoorkomende tekenen van een zwakke core:     Houding: doorgezakte of “holle” rug, verlies van bovenlijn, de wervelkolom zichtbaar wordt   Beweging: stijfheid, moeite met verzamelen, verlies van balans in bochten of overgangen  Houding: moeite met vierkant staan , wegzakken op één achterbeen   Gedrag: Onrust bij het zadelen/verzorgen, tekenen van pijn of verzet onder het zadel (Clayton, 2016; Dyson, 2021)   Dit geen geen tekenen van ongehoorzaamheid, maar een manier waarop je paard aangeeft dat het hulp nodig heeft. Als je niet zeker weet of het draait spierzwakte of echte pijn, de Sue Dyson-pijnschaal kan een nuttig hulpmiddel zijn om onderscheid te maken tussen verzet en ongemak.   Houd er wel rekening mee dat dit alleen richtlijnen zijn en geen diagnose: raadpleeg altijd je dierenarts om pijn of kreupelheid uit te sluiten voordat je begint gerichte trainingsoefeningen.  Hoe train ik de core van mijn paard  Het trainen van de core van je paard gaat verder dan alleen conditie, het draait om het opbouwen van stabiliteit, balans en lichaamsbewustzijn. Het doel is om dieperliggende stabiliserende spieren te activeren die de wervelkolom en het bekken ondersteunen, en zo de houding en beweging van je paard van binnenuit verbeteren.   Hier zijn enkele voorbeelden van oefeningen om de rompkracht van je paard op te bouwen:     Balkwerk: stappen en draven over balken stimuleert het optillen van de buik en het ritme.  Heuveltraining: langzaam en rustig heuvelop en heuvelaf stappen versterkt zowel de rug als de achterhand.  Grondwerk: oefeningen zoals achterwaarts gaan of wijken met de achterhand verbeteren de balans en proprioceptie.  Balanskussens: door je paard op een instabiele ondergrond te laten staan, daag je voorzichtig de coördinatie uit en versterk je de dieperliggende stabiliserende spieren, net als bij fysio-oefeningen voor mensen (Clayton, 2016; Dyson, 2021). Met consistentie, zul je opmerken echte verbeteringen: soepelere overgangen, een sterkere bovenlijn, een betere houding, en een paard dat onder het zadel soepeler aanvoelt en gewilliger is. 

Wist je dat de tanden van een paard 2–3 mm per jaar groeien? Zonder voldoende slijtage kunnen er scherpe haken ontstaan, die wondjes en vervolgens pijn kunnen veroorzaken. Geen wonder dat gebitsproblemen vaak aan de basis liggen van gedrags- en prestatieproblemen. Net als bij mensen is een gezond gebit cruciaal voor de algehele gezondheid en het welzijn van een paard. Als paardeneigenaar ben je misschien op zoek naar wetenschappelijk onderbouwde oplossingen om je paard gezonder en gelukkiger te houden (Patterson, 2020). In deze blog nemen we je mee langs de volgende door dierenartsen aanbevolen oplossingen om je paard in topvorm te houden: Hoe je herkent dat je paard gebitsproblemen heeft Waarom je paard gebitsproblemen kan krijgen  Hoe je gebitsproblemen bij paarden behandelt Hoe je voorkomt dat problemen terugkomen Hoe kurkuma kan helpen om het gebit van je paard gezond te houden Welke veelvoorkomende problemen bij paarden hangen samen met hun gebit? Als paardeneigenaar kun je veranderingen opmerken in het gedrag, de gezondheid of zelfs tijdens de dagelijkse verzorging van je paard, waarvan veel in werkelijkheid te maken kunnen hebben met gebitsproblemen.  Dit zijn vijf van de meest voorkomende signalen dat je paard mogelijk last heeft van gebitsproblemen: Voer laten vallen (quidding): je paard spuugt of laat gedeeltelijk gekauwd hooi of graan vallen. Tegenzin onder het zadel: met het hoofd gooien, weerstand tegen het bit of niet willen werken. Gewichtsverlies of een slechte conditie: moeite met kauwen leidt tot minder voeropname. Slechte adem of overmatig speekselen: mogelijk een teken van infecties of wondjes in de mond. Veranderingen in gedrag: prikkelbaarder worden, minder sociaal zijn of plotseling ander gedrag vertonen (AAEP, 2025). De Horse Grimace Scale (HGS) (figuur 1) kan een nuttig hulpmiddel zijn om pijnsignalen te herkennen. Gezichtsuitdrukkingen kunnen worden vergeleken met de HGS om gebitsaandoeningen objectief te beoordelen. Bij twijfel kun je het best een dierenarts raadplegen (Dalla Costa et al., 2014). Als je een of meer van deze signalen opmerkt, is het verstandig om een gebitscontrole in te plannen, zodat problemen niet erger worden. Waarom ontstaan gebitsproblemen bij paarden? De tanden van paarden zijn aangepast aan een vezelrijk dieet. Paarden hebben wat men een hypsodont gebit noemt. Dat betekent dat hun tanden meer kroon boven het tandvlees hebben en een reservekroon eronder (figuur 2). In tegenstelling tot mensen blijven de tanden van een paard het grootste deel van hun leven doorgroeien (of doorbreken) om de natuurlijke slijtage door het kauwen van vezelrijk voer te compenseren. Die reserves zorgen ervoor dat tanden blijven doorgroeien en de delen vervangen die door het kauwen afslijten. Die reserves zijn echter eindig, waardoor oudere paarden vaak meer last krijgen van tandverlies (SPANA, 2025; Graham, 2002). Hoe behandel je gebitsproblemen bij paarden? Hoge kosten en onzekerheid: Eigenaren noemen ook de hoge kosten van grondige onderzoeken of ingrepen. Regelmatige controles, jaarlijks of halfjaarlijks afhankelijk van de leeftijd, kunnen helpen om ernstigere en duurdere problemen te voorkomen. Sommige eigenaren vragen zich af of er alternatieven zijn voor het trekken van tanden, zoals vullingen of wortelextracties. Deze behandelingen zijn tegenwoordig inderdaad mogelijk en kunnen worden uitgevoerd door dierenartsen of paardentandartsen. Dankzij betere apparatuur, veiligere anesthesie en meer kennis zijn deze technieken verder ontwikkeld en toegankelijker geworden. Een second opinion kan ook duidelijkheid geven over de noodzaak van een behandeling (Advanced Equine Dentistry Inc., 2020; Lesté-Lasserre, 2023). Hoe voorkom je gebitsproblemen bij paarden? Routinecontroles, bij voorkeur eenmaal per jaar, worden sterk aanbevolen om problemen vroegtijdig op te sporen en pijn te voorkomen. Voor oudere paarden, vanaf ongeveer 15-18 jaar, kunnen controles om het halfjaar zinvol zijn. Met het ouder worden raakt de reservekroon uitgeput, waardoor gebitsproblemen waarschijnlijker worden. Ook jonge paarden kunnen baat hebben bij regelmatige controle. Tot ongeveer hun vijfde levensjaar komen hun blijvende tanden door. Naast de snelle verandering van het gebit kunnen frequentere controles helpen om angst voor controles in de toekomst te voorkomen  (Patterson, 2022; AAEP, 2025; Sellers F., 2015).  Angst bij paarden: Angst is een andere factor, vooral wanneer paarden voor controle gaan. De manier waarop een tandarts of dierenarts met het paard omgaat, kan een grote invloed hebben. Een rustige aanpak maakt echt verschil, vooral bij jonge of onervaren paarden. Bij jonge paarden kan geleidelijke gewenning angst verminderen. Door zelf regelmatig naar het gebit te kijken—bijvoorbeeld door de bovenlip op te tillen of de tong aan te raken—kan het paard aan deze handelingen wennen in een vertrouwde omgeving, waardoor toekomstige onderzoeken makkelijker worden. Paarden die een graanrijk dieet krijgen, besteden minder tijd aan kauwen, wat leidt tot minder of ongelijkmatige slijtage van de tanden. Daardoor kan de behoefte aan tandheelkundige behandelingen toenemen (Kentucky Equine Research, 2015). Een dieet dat is afgestemd op het individuele paard is daarom essentieel om natuurlijke tandslijtage te behouden. Factoren zoals leeftijd, gewicht en activiteitsniveau moeten ook worden meegenomen voordat je aanpassingen aan het dieet doet (AAEP, 2025). Noodzakelijke aanpassingen kun je idealiter doen in overleg met een dierenarts. Zoals dierenarts, voedingsdeskundige en Curafyt oprichter Valerie De Clerck benadrukt: “De juiste voeding is de basis van gezondheid. Door de kracht van de natuur te benutten, kunnen we ervoor zorgen dat paarden en huisdieren genieten van optimale gezondheid en vitaliteit.”   Is er een natuurlijke oplossing om de mondgezondheid te ondersteunen?  Recente studies (Zhang et al., 2022; Umapathy, 2022; Wojtylko et al., 2023) laten zien dat de ontstekingsremmende en antimicrobiële eigenschappen van kurkuma een positieve invloed kunnen hebben op de mondgezondheid. Antimicrobieel effect: Kurkuma verstoort bacteriële celwanden, waardoor bacteriën zich minder goed aan het tandoppervlak kunnen hechten en tandplak kunnen vormen. Ontstekingsremmend effect: Naast het verminderen van tandplak ondersteunt kurkuma de gezondheid van het tandvlees door immuunreacties te helpen reguleren. Pro-inflammatoire cytokinen worden geremd, terwijl anti-inflammatoire cytokinen worden gestimuleerd. Supplementen met kurkuma, zoals Restore & Revive, zijn een waardevolle aanvulling op het dieet van je paard. Kurkuma heeft ook positieve effecten op de gewrichts- en spiergezondheid.   Conclusie: een goed geïnformeerde eigenaar en preventieve zorg zijn cruciaal voor de gebitsgezondheid van paarden Gebitsverzorging bij paarden is essentieel voor het welzijn en de prestaties van je paard. Vroege herkenning van symptomen en regelmatige controles zijn de sleutel om ernstige problemen te voorkomen. Daarnaast spelen zowel kennis als goede voeding een belangrijke rol bij het ondersteunen van een gezonde mond op de lange termijn. Wil je advies op maat voor je paard, of heb je vragen over voeding en supplementen, aarzel dan niet om met je dierenarts te praten of contact op te nemen met onze dierenarts via info@curafyt.com.

Geef eerst ruwvoer — 2 tot 2,5% van het lichaamsgewicht in droge stof per dag is de onmisbare basis Vul glycogeen binnen 30 minuten na zware inspanning weer aan, met lysinerijke eiwitten voor spierherstel Mariene DHA (niet alleen plantaardige omega-3) geeft energie met geleidelijke afgifte en helpt ontstekingen te verminderen Vul zweetverliezen aan met een goede elektrolytenmix, niet alleen met gewoon water of zout

Elk paard produceert 8 tot 12 keer per dag mest. De meeste eigenaren merken het nauwelijks op. Dat is een gemiste kans. Kleur, consistentie, frequentie en geur zijn allemaal directe signalen van wat er in het spijsverteringskanaal gebeurt, net als wat je er soms in kunt zien. Een verandering die je vroeg opmerkt, is bijna altijd eenvoudiger aan te pakken dan iets wat zich al weken stilletjes ontwikkelt. Serie over koliek & spijsvertering Lees de andere artikelen: Koliek: signalen en wat je moet doen · Maagzweren · Paardenmest uitgelegd 1. Kleur & consistentie: de gezondheidsbarometer van je paard De ideale paardenmest hoort vochtig te zijn, netjes gevormde ballen, meestal groenbruin. Makkelijk op te rapen, zonder gedoe. Maar variaties kunnen op problemen wijzen: Dunne of natte mest: Niet alleen een vieze stal. Het kan wijzen op stress, plotselinge veranderingen in het dieet, bacteriële of virale infecties, of zelfs parasieten die vanbinnen schuilgaan. Heb je het dieet of de routine onlangs veranderd? Zo niet, kijk dan verder. Het is tijd om parasieten of darmproblemen te onderzoeken. Droge, keutelachtige mest: Waarschuwingssignalen voor uitdroging, te weinig wateropname of onvoldoende vezels. Je paard heeft misschien meer ruwvoer of een betere hydratatiestrategie nodig. Zwarte of roodachtige mest: Dit is ernstig. Donkere of bloederig getinte mest wijst op inwendige bloedingen. Je paard heeft zo snel mogelijk veterinaire hulp nodig. 2. Onverteerde voerresten: waarom kauwen belangrijker is dan je denkt Zie je stukjes graan of hooi in de mest? Negeer het niet. Het wijst vaak op: Ongemak aan het gebit: Pijn aan de tanden of gebitsproblemen maken kauwen moeilijker, waardoor de opname van voedingsstoffen afneemt. Regelmatige gebitscontroles zijn niet optioneel. Ze zijn essentieel. Inefficiënte spijsvertering: Je paard verteert voedingsstoffen misschien niet goed. Tijd om de kwaliteit van het voer of spijsverteringsondersteuning opnieuw te beoordelen. 3. Mestfrequentie: tellen is belangrijk Gezonde paarden produceren doorgaans 8-12 keer per dag mest. Houd het bij: Minder mest: Pas op. Dit kan wijzen op gevaarlijke aandoeningen zoals koliek of verstopping. Handel snel. Je paard kan in stilte lijden. Overmatig veel mest: Als je paard voortdurend lijkt te mesten maar in slechte conditie blijft, kan de opname van voedingsstoffen verstoord zijn. Tijd om de samenstelling van het voer en de spijsverteringsgezondheid te controleren. 4. Geur: vertrouw op je neus Paardenmest heeft normaal gesproken een aardse, milde geur. Dit zijn de momenten waarop je je zorgen moet maken: Sterk, vies ruikende mest: Waarschijnlijk een bacteriële disbalans of infectie zoals Salmonella. Neem geen risico. Bel je dierenarts. Scherpe, zure geur: Wijst op te veel snel fermenteerbare koolhydraten (een teveel aan granen). Pas de voeding geleidelijk en zorgvuldig aan om grotere spijsverteringsproblemen te voorkomen. 5. Wormen in mest: parasieten zijn niet altijd verborgen Soms verklaren parasieten openlijk de oorlog: Lange, spaghetti-achtige spoelwormen (ascariden): Komen vaak voor bij jongere paarden. Ze kunnen leiden tot ernstige koliek of een darmverstopping. Handel snel. Kleine, rijstachtige lintwormsegmenten: Lintwormbesmettingen verhogen het risico op koliek doordat ze de darmen blokkeren. Kom meteen in actie. Aarsmaden (rond de anus): Veroorzaken staartschuren en irritatie. Niet levensbedreigend, maar wel erg oncomfortabel. Los het op met gerichte behandelingen. Strongyliden: Vaak microscopisch klein, maar een zware besmetting richt van binnen veel schade aan. Regelmatige mestonderzoeken op wormeieren zijn hier je beste wapen. 6. Parasieten en darmgezondheid: begrijp het verband Worminfecties hebben grote invloed op de darmgezondheid. Parasieten beschadigen de darmwand, verstoren gunstige darmbacteriën en belemmeren de opname van voedingsstoffen. Hoewel ontwormingsbehandelingen essentieel zijn om parasieten te verwijderen, belasten ze tijdelijk de darmen van je paard en verstoren ze de natuurlijke darmflora. 7. Optimaal wormbeheer: een proactieve aanpak De tijd van ontwormen volgens een vast schema is voorbij. Waarom? Omdat resistentie toeneemt. Maak kennis met Worm & Co, de expert in mestonderzoek bij paarden. Onderzoek toont aan dat 74% van de paarden onnodig wordt ontwormd. Dat is niet alleen schadelijk voor de darmgezondheid van je paard. Het versnelt ook de ontwikkeling van resistentie. Daarom Worm & Co bevordert een slimmere strategie: eerst testen, dan behandelen. Met Worm & Co, krijg je: Professionele en nauwkeurige mestanalyse Persoonlijke inzichten in de parasietenbelasting van je paard Een duurzaam wormbeheerplan Het is de gouden standaard om je paard gezond te houden en onnodige behandelingen te voorkomen. 💡 Wist je dat? Parasietenresistentie betekent dat vroeger betrouwbare behandelingen zoals ivermectine en moxidectine niet meer zo lang werken als voorheen. Testen helpt je om altijd een stap voor te blijven. Hoe ziet optimaal wormmanagement eruit? Mestonderzoek 3-4x per jaar Gerichte behandeling alleen wanneer nodig Opvolgtest 14 dagen na de behandeling Weiderotatie en het verwijderen van mest Met Worm & Co met Worm & Co als je gids gis je niet meer. Je handelt op basis van kennis. 8. Darmgezondheid: het verdedigings- en herstelsysteem van je paard Het behouden van een gezonde darm is de beste bescherming van je paard tegen parasieten: Blokkeert besmettingen: Versterkt de darmbarrières en helpt te voorkomen dat parasieten zich hechten. Versnelt het herstel: Een gezonde darm herstelt sneller na een infectie. Verlicht bijwerkingen van ontwormen: Vermindert stress op de darmen, waardoor het evenwicht snel kan worden hersteld. Hoe Curafyt de darmgezondheid van je paard ondersteunt Bij Curafyt weten we dat een veerkrachtige darm de beste investering is in de gezondheid van je paard. Een sterk spijsverteringsstelsel helpt problemen voorkomen en versnelt het herstel na ontwormen. Daarom hebben we gerichte supplementen ontwikkeld om de darmbalans te versterken, snel herstel te ondersteunen en blijvende veerkracht op te bouwen. Maak kennis met Guts & Glory: de spijsverteringsheld van je paard Onze plantaardige krachtpatser, Guts & Glory, zit boordevol essentiële spijsverteringsenzymen, probiotica en prebiotica. Speciaal ontwikkeld om de darmflora te herstellen, helpt het de darmwand te herstellen, de slijmvliesbarrière te versterken en de interne ontgifting te ondersteunen. Zo krijgt je paard van binnenuit de sterkst mogelijke basis voor langdurige gezondheid. Kort gezegd: De mest van je paard probeert je iets te vertellen. Luister je?Met Worm & Co aan je zijde voor nauwkeurige tests, en Curafyt's Guts & Glory om de darmgezondheid te ondersteunen, heb je de middelen om problemen te voorkomen voordat ze beginnen. Laten we stoppen met gissen en beginnen met luisteren, want je paard verdient proactieve zorg die is gebaseerd op kennis. Ondersteun de darmen van je paard van binnenuit Guts & Glory helpt een gezond microbioom in de dikke darm en een gezonde spijsverteringsfunctie te behouden. Bekijk Guts & Glory

Wanneer je je paard extra ondersteuning wil geven via supplementen, speelt niet alleen de inhoud een rol – ook de vorm van het supplement is belangrijk. Supplementen bestaan o.a. in vloeibare, pellets of poedervorm. In deze blog leggen we uit waarom poeders zo’n sterke keuze zijn – en waarom ze vaak gebruikt worden in hoogwaardige, doordachte samengestelde supplementen.

Lukt het niet om de bovenlijn van je paard te ontwikkelen, ondanks regelmatige training en goede voeding? Ontdek waarom alleen extra eiwit niet genoeg is en hoe gerichte aminozuren, herstelondersteuning en een juiste voedingsbalans echte spiergroei mogelijk maken.

Een methyleringstekort kan de eicelkwaliteit en de vroege embryo-ontwikkeling verstoren, los van eventuele problemen in het voortplantingsstelsel [7] Fresh&Fertile levert actieve folaat, choline, betaïne, B-vitaminen en broccolipoeder ter ondersteuning van de vroege embryo-ontwikkeling Begin drie maanden voor het dekken en geef het tijdens de dracht en lactatie, 15 g per dag Een studie van de Universiteit Gent met meer dan 30 merries liet een significant positief effect op de embryo-ontwikkeling zien [3]