Rozpoznawanie choroby zwyrodnieniowej stawów u starszych psów

Psy starzeją się tak jak my, staw po stawie. Choroba zwyrodnieniowa stawów to jedna z najczęstszych dolegliwości, które pojawiają się z czasem — bolesny stan zapalny wywołany powolnym niszczeniem chrząstki stawowej. Najtrudniejsze jest to, że rzadko daje o sobie znać w oczywisty sposób. Jeśli wychwycisz ją wcześnie, możesz zmienić jej przebieg dzięki odpowiedniemu ruchowi, właściwemu żywieniu i dobremu suplementowi na stawy. Jeśli to przeoczysz, twój pies po cichu uczy się żyć z bólem.

Czym właściwie jest choroba zwyrodnieniowa stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów, często nazywana po prostu artretyzmem, to bolesny stan zapalny stawów, zwykle spowodowany ich stopniowym zużyciem. Może dotyczyć każdego stawu. Najbardziej obciążone są kolana, łokcie, biodra, palce oraz małe stawy wzdłuż kręgosłupa.

W skrócie wygląda to tak. Staw znajduje się między dwoma końcami kości, a każdy z nich pokryty jest chrząstką. Chrząstka to miękka tkanka bez naczyń krwionośnych i nerwów, która działa jak amortyzator. Płyn znajdujący się wewnątrz stawu, czyli maź stawowa, smaruje chrząstkę podczas ruchu i ją odżywia.

W chorobie zwyrodnieniowej chrząstka ulega uszkodzeniu, więc gorzej amortyzuje wstrząsy. Zmienia się też maź stawowa, przez co gorzej smaruje. A potem stan zapalny zaczyna niszczyć to, co zostało z chrząstki [1]. To błędne koło, które samo się nie odwraca. To jest ta niewygodna prawda: można to kontrolować, ale nie wyleczyć.

Które psy są najbardziej narażone?

Klasyczną grupą ryzyka są starsze psy dużych ras. Ale wiek i rozmiar to nie cała historia. Może to rozwinąć się u każdego psa, w każdym wieku. Szczególnie narażone są psy z wcześniejszymi problemami ze stawami. Takie rzeczy jak dysplazja biodrowa lub łokciowa czy kolano po operacji więzadła krzyżowego sprzed lat wyraźnie zwiększają ryzyko [2]. Nadmierna masa ciała dodatkowo obciąża stawy i przyspiesza cały proces [3], a to akurat jeden z nielicznych czynników ryzyka, na który naprawdę masz wpływ.

Jak to rozpoznać: 8 wczesnych objawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów daje o sobie znać w zachowaniu na długo przed tym, jak będzie widoczna na zdjęciu RTG. Zwróć uwagę na te sygnały.

• Sztywność, szczególnie zaraz rano
• Mniejsze zainteresowanie spacerami albo chęć wcześniejszego powrotu
• Trudność ze wstawaniem z podłogi lub z położeniem się wygodnie
• Wahanie lub trudność przy wskakiwaniu do samochodu i wyskakiwaniu z niego
• Siadanie lub kładzenie się w trakcie spaceru
• Krótszy lont niż zwykle, a nawet wyraźna zrzędliwość
• Wzdryganie się lub odsuwanie przy dotyku w konkretnym miejscu
• Utykanie po dłuższym odpoczynku, które ustępuje, gdy pies się rozrusza

Jeden szczegół ma większe znaczenie niż cała reszta. Psy z chorobą zwyrodnieniową stawów rzadko skomlą lub piszczą, i to myli wielu opiekunów. Ten ból jest przewlekły, to stałe, tępe tło, a nie ostry impuls, który sprawia, że pies zawyje po niefortunnym kroku. Dlatego nie czekaj na odgłos, który może nigdy się nie pojawić. Cichy pies może cierpieć najbardziej.

„Ból, którego nie słychać, najłatwiej zignorować — a właśnie jego nie wolno przeoczyć.”Zespół weterynaryjny Curafyt

Co możesz z tym zrobić

Nie ma jednego rozwiązania. Najlepiej radzą sobie psy, u których działa się na kilku frontach jednocześnie. Pilnuj masy ciała, bo każdy dodatkowy kilogram obciąża już bolesne stawy [3]. Dbaj o regularny, mało obciążający ruch zamiast intensywnych zrywów tylko od czasu do czasu: dwa lub trzy spokojne spacery są lepsze niż jedna długa wędrówka, po której pies będzie sztywny przez kilka dni.

Od strony żywieniowej kwasy tłuszczowe omega-3 z oleju rybiego mają całkiem solidne potwierdzenie w badaniach, jeśli chodzi o łagodzenie dyskomfortu związanego z artretyzmem i poprawę ruchomości u psów [4]. Suplement na stawy taki jak Smooth & Supple od Curafyt łączy te kwasy omega-3 ze składnikami wspierającymi chrząstkę, czyli daje właśnie takie codzienne wsparcie, jakiego potrzebują te stawy. To nie jest lek ani sposób na wyleczenie, a każdy suplement działa lepiej jako uzupełnienie opieki weterynaryjnej, a nie zamiast niej. Porozmawiaj też z weterynarzem o łagodzeniu bólu, szczególnie w chłodniejszych miesiącach, kiedy sztywność zwykle daje się bardziej we znaki.