Jak rozpoznać i leczyć alergie pokarmowe u psów

Twój pies nie przestaje się drapać. Może wraca infekcja ucha albo luźne stolce pojawiają się i znikają bez wyraźnej przyczyny. Alergia pokarmowa to jedna z pierwszych rzeczy, o których ludzie myślą, i jednocześnie jedna z najtrudniejszych do faktycznego potwierdzenia. Oto niewygodna prawda: większość psów, u których „zdiagnozowano” alergię pokarmową, nigdy nie miała porządnej diagnozy. Było tylko przypuszczenie.

W tym artykule wyjaśniamy, jak wygląda prawdziwa alergia pokarmowa, jak weterynarze naprawdę ją potwierdzają i co zrobić, kiedy już wiesz, z czym masz do czynienia. Bez dróg na skróty, bo to właśnie na skrótach najłatwiej się pomylić.

Jak naprawdę wygląda alergia pokarmowa

Alergie pokarmowe u psów łatwo przeoczyć. Objawy rzadko wskazują w jednym oczywistym kierunku i często przypominają tuzin innych problemów. Prawdziwa alergia pokarmowa występuje też rzadziej, niż zakłada większość opiekunów. Odpowiada za około 1 do 2 procent wszystkich chorób skóry u psów i mniej więcej 10 procent wszystkich psich alergii [1]. To oznacza, że świąd, który Cię martwi, częściej wynika z pyłków albo pcheł niż z tego, co jest w misce.

Mimo to, gdy winowajcą jest alergia pokarmowa, pewne schematy powtarzają się regularnie. Najważniejszy to świąd niezwiązany z porą roku. Skóra zaostrza się przez cały rok, a nie tylko wiosną. Możesz zauważyć nawracające infekcje uszu, czerwone lub podrażnione łapy od ciągłego lizania oraz wysypki wokół pyska, brzucha albo zadu. U niektórych psów pojawiają się też objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak luźne stolce albo sporadyczne wymioty. Jest jeszcze jedna cenna wskazówka: u sporej części psów z alergią pokarmową objawy pojawiają się przed pierwszymi urodzinami [2]. Jeśli Twój młody pies już zmaga się z przewlekłymi infekcjami uszu, warto poważnie przyjrzeć się jedzeniu.

Jak naprawdę rozpoznać alergię pokarmową

To jest ta część, której nikt nie lubi słyszeć. Nie istnieje szybkie badanie krwi, które wiarygodnie diagnozuje alergię pokarmową u psów. Testy ze śliny i sierści są powszechnie sprzedawane, ale dowody pokazują, że działają mniej więcej tak dobrze jak losowe zgadywanie [3]. Pomijaj je. Jedyna metoda, która naprawdę się sprawdza, jest wolniejsza, bardziej uciążliwa i skuteczna.

Przeprowadź prawidłową dietę eliminacyjną

To złoty standard, bez dwóch zdań. Podajesz dietę opartą na jednym białku, którego Twój pies nigdy wcześniej nie jadł, albo na białku hydrolizowanym, w którym cząsteczki są rozbite na tyle mocno, by układ odpornościowy nie reagował. Nic więcej nie może trafić do pyska. Żadnych przysmaków, resztek ze stołu, gryzaków smakowych ani leków smakowych. Przez 8 tygodni. To właśnie na tym ostatnim etapie większość osób po cichu polega, a potem dochodzi do wniosku, że dieta nie zadziałała.

Jeśli objawy ustąpią w ciągu tych 8 tygodni, robisz krok, który niemal każdy pomija: znowu podajesz stare jedzenie. Jeśli świąd wróci z pełną siłą w ciągu tygodnia lub dwóch, masz potwierdzenie. To jest diagnoza. Nowe białko, takie jak białko owadzie, to rozsądna podstawa takiej diety, bo bardzo niewiele psów miało z nim wcześniej kontakt.

Prowadź dziennik jedzenia i objawów

Zapisuj wszystko. Każdy posiłek, każdy gryzak, każdy kawałek, który spadł z blatu, i to, jak po tym wyglądały skóra oraz stolce. Brzmi to żmudnie, bo takie właśnie jest. Ale dwa tygodnie uczciwych notatek często ujawniają schemat, którego nigdy nie wychwyciłoby się z pamięci.

Włącz w to swojego weterynarza

Twój weterynarz najpierw wykluczy problemy, które naśladują alergię pokarmową. Pchły, roztocza, drożdżaki, zwykłą alergię środowiskową. Pomoże też wybrać dietę, która jest rzeczywiście pełnoporcjowa, bo dieta eliminacyjna ułożona samodzielnie w domu może przez dwa miesiące prowadzić do niedoborów żywieniowych.

Jak leczyć potwierdzoną alergię pokarmową

Kiedy już znasz czynnik wyzwalający, leczenie polega głównie na unikaniu. Usuń problematyczne białko i nie dopuszczaj do jego powrotu. Sam ten krok rozwiązuje objawy u większości psów. Pozostałe opcje to wsparcie, a nie zamienniki.

Tak czy inaczej, uzbrój się w cierpliwość. Skóra potrzebuje tygodni, żeby się uspokoić, a zniszczona sierść może potrzebować nawet kilku miesięcy, by prawidłowo odrosnąć. Ustal z weterynarzem harmonogram kontroli dopasowany do Twojego psa, bo nie ma dwóch identycznych przypadków.

Dlaczego karma z białkiem owadzim dobrze sprawdza się u wrażliwych psów

Białko owadzie ma jedną dużą przewagę u psów skłonnych do alergii: prawie żaden z nich nigdy wcześniej go nie jadł. Alergia pokarmowa to reakcja na białko, z którym układ odpornościowy już się zetknął i które uznał za zagrożenie. Na białko, którego organizm nigdy wcześniej nie widział, nie ma na co reagować. Na tym opiera się cała logika diet z nowym białkiem, a białko owadzie idealnie się w to wpisuje.

Do tego jest naprawdę bogate w białko i dobrze zaopatrzone w kwasy tłuszczowe, a jego ślad środowiskowy jest znacznie mniejszy niż w przypadku wołowiny czy kurczaka. Większość psów uznaje je też za smaczne, co ma większe znaczenie, niż się wydaje, gdy próbujesz utrzymać wybrednego psa na jednej diecie przez dwa miesiące.

Czy hipoalergiczna karma dla psa musi być bezzbożowa?

Nie, a panika wokół karm bezzbożowych jest w dużej mierze przesadzona. Niektóre psy rzeczywiście reagują na pszenicę, kukurydzę albo soję. Ale samo zboże nie jest takim winowajcą, na jakiego zostało wykreowane. Pszenica na przykład znajduje się dość daleko na liście najczęstszych alergenów pokarmowych u psów, za wołowiną, nabiałem i kurczakiem [2]. Wiele zbóż jest całkowicie w porządku i dostarcza cennego błonnika oraz składników odżywczych. Owies i ryż bardzo rzadko sprawiają jakiekolwiek problemy.